۱۳۹۸ مرداد ۱۱, جمعه

بیانیه سازمان عفو بین الملل در خصوص وخامت وضعیت جسمانی سپیده قلیان در پی اعتصاب غذا

 خبرگزاری هرانا – سازمان عفو بین الملل امروز با صدور بیانیه ای ضمن ابراز نگرانی نسبت به وضعیت جسمانی نامناسب سپیده قلیان، فعال مدنی و از متهمان پرونده اعتراضات هفت تپه در پی اعتصاب غذا در زندان، خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط وی و اسماعیل بخشی شد. سپیده قلیان به دلیل بدرفتاری مسئولان با خانواده او و در اعتراض به شرایط ناگوار زندان شهر ری از اول مرداد ماه امسال دست به اعتصاب غذا زده است. وضعیت جسمانی وی پس از اعتصاب غذا نگران کننده گزارش شده به طوری که تا حدی توان راه رفتن از او سلب شده است. قرار است جلسه دادگاه او به همراه دیگر متهمان پرونده اعتراضات هفت تپه از جمله اسماعیل بخشی در تاریخ ۱۲ مرداد در دادگاه انقلاب تهران برگزار شود.


به گزارش خبرگزاری هرانا، امروز جمعه ۱۱ مردادماه ۱۳۹۸، سازمان عفو بین‌الملل طی بیانیه‌ای ضمن ابراز نگرانی نسبت به وضعیت جسمانی وخیم سپیده قلیان، فعال مدنی و از متهمان پرونده اعتراضات هفت تپه در پی اعتصاب غذا در زندان، خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط او و اسماعیل بخشی شد.


در بخشی از این بیانیه با اشاره بی اساس بودن اتهامات مطروحه علیه این دو سپیده قلیان و اسماعیل بخشی و همچنین شرایط نامناسب نگهداری زندانیان در زندان قرچک ورامین، آمده است: “این زندانیان عقیدتی صرفاً به دلیل استفاده صلح آمیز از حقوق خود برای برخورداری از آزادی بیان و برگزاری تجمع صلح آمیز به زندان افتاده‌اند. خواهشمندیم کسب اطمینان کنید که این زندانیان، تا زمان آزادی شان، از حق ملاقات مستمر با خانواده ها و وکلایشان برخوردار می شوند، و سپیده قلیان از مراقبت های پزشکی لازم، مطابق با موازین اخلاق پزشکی، از جمله رازداری، استقلال رأی و عمل، و رضایتِ آگاهانه، برخوردار خواهد شد. همچنین، خواهشمندم به منظور بهبود شرایط زندان شهر ری، اقدامات فوری و مبتنی بر قوانین و موازین بین المللی به عمل بیاورید و امکان حضور ناظران بین المللی برای بازدید و بازرسی را فراهم کنید”.


متن کامل این بیانیه در ادامه می آید:

جناب آقای القاصی مهر، دادستان محترم تهران؛


“سپیده قلیان، فعال حقوق کارگران، به دلیل بدرفتاری مسئولان زندان با خانواده اش و همچنین در اعتراض به شرایط ناگوار محل بازداشت خود، زندان شهر ری، از اول مرداد ۱۳۹۸ به اعتصاب غذا دست زده است. او بر اثر اعتصاب غذا به سرگیجه، افت شدید فشار خون و ضعف مفرط دچار شده تا حدی که توان راه رفتن از او سلب شده و همچنین اسید معده بالا می آورد. چهارم مرداد، در پی از هوش رفتن سپیده قلیان، او را به بهداری زندان منتقل کردند. اما او متعاقباً اعلام کرد که به دلیل برخورد ناشایست و توهین آمیز پرستار بهداری، دیگر حاضر به مراجعه به بهداری زندان نیست. مسئولان از او خواسته اند که برگ های مبنی بر این امضا کند که به خواست خودش از دریافت مراقبتهای پزشکی امتناع می کند.


اول مرداد، خانواده سپیده قلیان بعد از ۱۳ ساعت رانندگی از استان خوزستان به تهران رسیدند تا بعد از یک ماه، دوباره با او ملاقات کنند. در محل زندان، مسئولان بر سر پدر و مادر او فریاد کشیده و به آنان توهین کرده و آنان را از قرار معلوم به شکل غیرمعمول و بیش از اندازه مورد تفتیش بدنی قرار داده اند. بعد از آن، در اتاق ملاقات، مسئولان در حضور پدر و مادر سپیده قلیان بر سر او هم فریاد کشیده اند به این بهانه که او موها و بدن خود را به نحو مناسب نپوشانده است. با اعتراض او به این بدرفتاری، جو تنش تشدید شد. در پاسخ، مسئولان تنها پنج دقیقه بعد از شروع ملاقات، به دیدار سپیده قلیان با پدر و مادرش خاتمه دادند و او را به زور از اتاق بیرون بردند، که موجب پریشان حالی پدر و مادرش شد. متعاقباً، سپیده قلیان در اعتراض به این اقدام به اعتصاب غذا دست زد. او در نامه ای که روز دوم مرداد نوشته، اعلام کرده است که اعتصاب غذای او به علاوه در اعتراض به شرایط “خوفناک” زندان شهر ری نیز هست. در این نامه، او به “تهدید مداوم توسط زندانبانان، نداشتن امنیت جانی، محرومیت از داشتن حداقل نیازهای بهداشتی و قطعی مکرر آب ” اشاره کرده است. شکایت های دیگری که از شرایط این زندان شده شامل جمعیت بیش از ظرفیت زندان، گرمای شدید هوا به دلیل فقدان وسایل مناسب تهویه هوا، آب شور و نامناسب برای آشامیدن و غذای غیرقابل خوردن می شود.


محاکمه سپیده قلیان و یکی دیگر از فعالان حقوق کارگران، اسماعیل بخشی، قرار است ۱۲ مرداد در دادگاه انقلاب تهران برگزار شود. این دو زندانی به اتهامات واهی در خصوص اقدام علیه امنیت ملی متهم شده اند؛ این اتهامات علناً به دلیل مشارکت سپیده قلیان و اسماعیل بخشی در اعتراضات صلح آمیز کارگران کارخانه نیشکر هفت تپه به دلیل پرداخت نشدن حقوقشان و همچنین اظهارات صریح این دو زندانی مبنی بر شکنجه شدن بعد از اولین بازداشتشان در پاییز ۱۳۹۷ مطرح شده است.


عفو بین الملل مصرانه از شما درخواست می کند سپیده قلیان و اسماعیل بخشی را فوراً و بدون قیدوشرط آزاد کنید، چرا که این زندانیان عقیدتی صرفاً به دلیل استفاده صلح آمیز از حقوق خود برای برخورداری از آزادی بیان و برگزاری تجمع صلح آمیز به زندان افتاده اند. خواهشمندیم کسب اطمینان کنید که این زندانیان، تا زمان آزادی شان، از حق ملاقات مستمر با خانواده ها و وکلایشان برخوردار می شوند، و سپیده قلیان از مراقبت های پزشکی لازم، مطابق با موازین اخلاق پزشکی، از جمله رازداری، استقلال رأی و عمل، و رضایتِ آگاهانه، برخوردار خواهد شد. همچنین، خواهشمندم به منظور بهبود شرایط زندان شهر ری، اقدامات فوری و مبتنی بر قوانین و موازین بین المللی به عمل بیاورید و امکان حضور ناظران بین المللی برای بازدید و بازرسی را فراهم کنید”


اطلاعات تکمیلی

سپیده قلیان و اسماعیل بخشی در روز ۳۰ دی ماه در شهر اهواز به صورت خشونت آمیزی توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شدند. شواهد حاکی از آن است که این بازداشت اقدامی تلافی جویانه بوده است که در پاسخ به اظهارات پیشین این دو تن مبنی بر تحمل شکنجه در زمان بازداشت خود در آبان و آذر ۱۳۹۷ انجام گرفته است. سپیده قلیان و اسماعیل بخشی تا ۸اردیبهشت ۱۳۹۸ به ترتیب در زندان های سپیدار و شیبان اهواز نگهداری شده و بعد به زندان اوین منتقل شدند. سپیده قلیان ۱۳ خرداد ۱۳۹۸ به زندان شهر ری منتقل شد. این دو فعال حقوق کارگران با چندین اتهام از جمله» اخلال در نظم عمومی «و» نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی «،» تبلیغ علیه نظام «،» اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی «رو به رو شده اند. این اتهامات تنها به این دلیل علیه این فعالان مطرح شده است که در تجمعات مسالمت آمیز کارگران مجتمع صنعتی نیشکر هفت تپه، در اعتراض به عدم پرداخت حقوقشان، شرکت کرده اند و همچنین در خصوص شکنجه و آزارهایی که از قرار معلوم در طی بازداشت در آبان و آذر ماه ۱۳۹۷ متحمل شدند شجاعانه اطلاع رسانی کرده اند.


سپیده قلیان هم به لحاظ امنیت و هم به لحاظ سلامت با خطرات جدی در زندان شهر ری مواجه است. در این زندان، زنانی که متهم یا محکوم به ارتکاب جرایم سنگین و خشونت بار شده اند، در فضای پرتراکم و غیر بهداشتی نگهداری می شوند. گزارشهای مکرری از خشونت علیه زندانیان در این زندان، چه از جانب سایر زندانیان و چه از جانب کارکنان زندان و همچنین شیوع بیماریهای روانی، خودزنیِ زندانیان و رواج مصرف مواد مخدر منتشر شده است. بنا به گزارشها، آب زندان شور است و قابل آشامیدن نیست و هیچ راهی برای زندانیان به جز این نمی ماند که بطریهای آب آشامیدنی را به قیمت بسیار بالاتر از قیمت اصلی از فروشگاه زندان بخرند. غذای زندان هم غیرقابل خوردن گزارش شده است و بسیاری از زندانیان ترجیح می دهند غذایشان را از فروشگاه زندان خریداری کنند، که عمدتاً شامل محصولات کنسرو شده است. زندانیان معمولاً از خانواده هایشان کمک مالی می گیرند یا در زندان کار می کنند تا بتوانند آب و غذا بخرند. شمار دیگری از مشکلات رایج به این شرح است: قطع مکرر برق و آب، فقدان وسایل تهویه هوا و تجهیزات گرمایشی و سرمایشی، دستشویی های کثیف و ناکافی، فشار بسیار کم آب در حمام ها و کمبود شدید تخت، به طوری که بسیاری از زندانیان روی زمین می خوابند. زندانیان به خدمات پزشکی مناسب نیز دسترسی ندارند و این موجب شیوع امراض مسری مانند سل و هپاتیت عفونی شده است. بنا به قوانین بین المللی که در «استانداردهای حداقلیِ سازمان ملل برای برخورد با زندانیان» (مقررات موسوم به «نلسون ماندلا») منعکس شده است، مسئولان زندان باید خوراک مغذی و همچنین آب آشامیدنی و فضای پاکیزه و بهداشتی برای زندانیان فراهم کنند.


سپیده قلیان و اسماعیل بخشی نخستین بار در ۲۷ آبان ۱۳۹۷ پس از شرکت در یک تجمع مسالمت آمیز در برابر فرمانداری شوش بازداشت شدند. این تجمع در اعتراض به دستمزد پرداخت نشده کارگران مجتمع صنعتی نیشکر هفت تپه برگزار شده بود. پس از آزادی با قرار وثیقه در اوائل دی ماه، اسماعیل بخشی و سپیده قلیان به صورت عمومی اعلام کردند که توسط پلیس امنیت و ماموران وزارت اطلاعات در شوش و اهواز شکنجه شده اند. آنها گفتند که بارها و بارها مورد ضرب و جرح قرار گرفتند، به دیوار کوبیده شده و به زمین پرت شدند، مورد انواع دشنام ها و توهین ها قرار گرفتند و به شلاق، تعرض جنسی و قتل تهدید شدند. مقامات ابتدا وعده دادند که در خصوص ادعای شکنجه اسماعیل بخشی تحقیقات انجام خواهند داد اما کمتر از چند روز بعد، مقامات بالای حکومتی اظهار کردند که ادعای شکنجه اسماعیل بخشی کذب است و تهدید کردند که از اسماعیل بخشی به خاطر زیر سوال بردن نظام شکایت می کنند.


روز ۲۹ دی، تنها یک روز پیش از بازداشت این دو فعال، صدا و سیما ویدیو » اعترافاتی « را پخش کرد که به گفته اسماعیل بخشی و سپیده قلیان تحت شکنجه و سایر رفتارهای غیرانسانی و بی رحمانه گرفته شده بود. در این برنامه، اسماعیل بخشی و سپیده قلیان به همکاری با گروه های مارکسیست و کمونیست خارج از ایران و تلاش برای براندازی نظام از طریق سازماندهی اعتصابات و تجمعات کارگری «اعتراف» می کنند. بر اساس گفته های اسماعیل بخشی، مسئولان پیش از فیلمبرداری موهای او را شانه زده، ریشش را اصلاح کرده و متن اعترافات اجباری را به او داده بودند. او گفت بازجویان موقع فیلمبرداری مرتب «کات می دادند» و فریاد می زدند که «حالت پشیمانی» به قدر کافی در چهره اش نیست. سپیده قلیان گفته است که فشار برای اعتراف روی او آن قدر زیاد بوده است که در طول بازجویی ها فریاد می زده، ناخوداگاه می لرزیده و به صورتش چنگ می زده است. با اخذ و پخش اعترافات اجباری، مقام های ایرانی حقوق مربوط به دادرسی منصفانه را نقض می کنند، از جمله حق سکوت در زمان بازجویی و حق بهره مندی از اصل برائت.


محاکمه سپیده قلیان و اسماعیل بخشی قرار است ۱۲ مرداد در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران برگزار شود. همزمان قرار است یک نفر دیگر از فعالان حقوق کارگران به نام علی نجاتی و همچنین چهار روزنامه نگار، به نام های ساناز الهیاری، امیرحسین محمدی فرد، امیر امیرقلی و عسل محمدی، مورد محاکمه قرار بگیرند. علی نجاتی، رئیس پیشین و از اعضای فعلی سندیکای کارگران هفت تپه، ۸ آذر ۱۳۹۷ بازداشت شده و ۸ بهمن به قید وثیقه، تا زمان برگزاری محاکمه، آزاد شد. چهار روزنامه نگاری که اسامی شان در بالا آمد همه از اعضای تحریریه یک نشریه اینترنتی با عنوان «گام» هستند که در خصوص مسائل مربوط به عدالت اجتماعی، از جمله حقوق کارگران، خبررسانی می کند. ساناز الهیاری، امیرحسین محمدی فرد و امیر امیرقلی از دی ماه ۱۳۹۷ در بازداشت به سر می برند. عسل محمدی ۱۷ آذر ۱۳۹۷ بازداشت شده و ۱۵ دی به قید وثیقه، تا زمان برگزاری محاکمه، آزاد شد. اتهامات امنیتی که علیه این روزنامه نگاران مطرح شده تنها به این دلیل است که به صورت مسالمت آمیز از حق آزادی بیان خود و حق تجمع و اجتماع آزادانه استفاده کرده اند تا در مورد تجمعات کارگران در مجتمع نیشکر هفت تپه خبررسانی کنند”.


سپیده قلیان، فعال مدنی به همراه اسماعیل بخشی، فعال کارگری، در تاریخ ۳۰ دی ماه ۹۷، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. بازداشت اسماعیل بخشی و سپیده قلیان در حالی صورت گرفته بود که تلویزیون ایران شب ۲۹ دی ماه در فیلمی با عنوان “طراحی سوخته” اعترافاتی از اسماعیل بخشی، سپیده قلیان و علی نجاتی، عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه که در جریان بازداشت و بازجویی پیشین آنها ضبط شده بود را نمایش داد که در آن گفته بودند با “گروه‌های مارکسیستی و برانداز در خارج از ایران” ارتباط دارند.


سپیده قلیان در تاریخ ۱۳ اسفندماه ۹۷ به زندان سپیدار، در اردیبهشت ماه ۹۸ به زندان اوین و در تاریخ ۱۳ خردادماه ۹۸ از بند زنان زندان اوین به زندان قرچک ورامین منتقل شد. وی از تاریخ ۱ مردادماه دست به اعتصاب زده و در تاریخ ۲ مردادماه طی نامه‌ای دلایل اعتصاب غذای خود را “اعتراض به سرکوب و فشار بر زندانیان سیاسی، اعتراض به وضعیت خوفناک زندانیان در زندان قرچک ورامین و بدرفتاری با خانواده اش در هنگام ملاقات و در حمایت از امیرحسین محمدی فرد و ساناز اله یاری” اعلام کرد.

۱۳۹۸ مرداد ۱۰, پنجشنبه

آیا ورود زنان به ورزشگاه‌ها در ایران آزاد شده است؟

 

به گزارش دویچه وله فارسی -یک مقام وزارت ورزش ایران از آزادی ورود زنان به استادیوم‌های فوتبال “با رعایت ملاحظات اخلاقی” خبر داد. وزیر ورزش با تاکید برای “تلاش” خود در این مسیر اما گفت زنان “فعلا” فقط می‌توانند برای بازی‌های ملی به استادیوم بروند.

مازیار ناظمی، مدیرکل روابط عمومی وزارت ورزش و جوانان ایران، دیروز شنبه پنجم مرداد (۲۸ ژوئیه) در پیامی توییتری خبر از توافق این وزارتخانه با فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) بر سر آزادی ورود زنان به استادیوم‌های فوتبال داد. هم‌زمان خبرآنلاین این خبر را نشانه رسیدن این ماجرا “به مراحل پایانی خود” دانست و نوشت: «احتمالا درهای آزادی به روی دختران هوادار فوتبال به زودی باز خواهد شد.»

مدیرکل روابط عمومی وزارت ورزش و جوانان در توییتر نوشته بود: «با هماهنگی‌های لازم بین دستگاه‌های ذی‌ربط و رعایت ملاحظات فرهنگی و اخلاقی، بانوان می‌توانند وارد استادیوم‌های فوتبال شوند.»

آقای ناظمی جمعه گذشته نیز در پیام توییتری دیگری خبر از امکان ورود زنان به استادیوم‌ها برای “تماشای بازی‌های تیم ملی فوتبال ایران” داده و از قول وزیر ورزش و جوانان ایران نوشته بود: «امسال مهرماه در تهران تیم ملی بازی دارد و بازی خانگی بعدی فروردین برگزار خواهد شد. برای بانوان؛ ورودی جدا، مکان جدا، خدمات جدا و انتظامات جدا در استادیوم مشخص می‌کنیم.»

اما پیام توییتری جدید این مقام وزارت ورزش ایران تنها بر سر حضور زنان در دیدارهای مقدماتی جام جهانی در تهران نیست، بلکه این پیام به شکلی عمومی از ورود زنان به “استادیوم‌های فوتبال” خبر می‌دهد.

آیا “مشکل طولانی فوتبال ایران” حل شده است؟

جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، حدود یک ماه پیش طی نامه‌ای به مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران، از او خواسته بود تا امکان ورود زنان به ورزشگاه‌ها برای تماشای بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ را باز کند. اینفانتینو همچنین ضمن انتقاد از دولت حسن روحانی در عمل نکردن به وعده آزادی ورود زنان به ورزشگاه‌ها، تا روز ۲۵ تیرماه به ایران مهلت داده بود تا زمینه حضور زنان ایرانی و غیرایرانی در دیدارهای مقدماتی جام جهانی را فراهم کند.

فیفا که از مدت‌ها پیش پیگیر آزادی ورود زنان با ورزشگاه‌ها در ایران است، فدراسیون فوتبال ایران را تهدید کرده است که در صورت عملی نشدن چنین خواسته‌ای، این فدراسیون را تعلیق خواهد کرد.

خبرآنلاین روز گذشته با استناد به توییت مازیار ناظمی نوشت که فدراسیون فوتبال ایران “به کمک نهادهای ذی‌ربط از جمله وزارت ورزش تمام توان خود را به کار گرفت تا بتواند این مشکل را حل کند” و اینک «نخستین بازی ایران در مرحله مقدماتی رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۲ در تهران که مهرماه مقابل کامبوج برگزار می شود، با حضور بانوان خواهد بود.»

این سایت خبری همچنین در مورد “رعایت ملاحظات فرهنگی و اخلاقی” مورد اشاره مازیار ناظمی نوشت که «به نظر تمامی آن‌ها رعایت خواهد شد و این مشکل طولانی فوتبال ایران بالاخره حل خواهد شد.»

فیفا اواخر تیرماه گذشته اعلام کرد که رئیس فدراسیون فوتبال ایران در نامه‌ای با ورود زنان به ورزشگاه‌های ایران برای تماشای رقابت‌های مقدماتی جام جهانی قطر موافقت کرده است.

مهدی تاج همچنین اعلام کرده بود که موضوع ورود زنان به ورزشگاه‌ها با وزیر ورزش و جوانان ایران بررسی خواهد شد. یکی از سخنگویان فیفا در همین ارتباط گفته بود که «تمام توافقات و موافقت‌های لازم حاصل شده است تا بانوان ایرانی بتوانند بازی‌های تیم ملی کشورشان را از نزدیک ببینند.»

حضور زنان “فعلا فقط در بازی‌های ملی”

وزیر ورزش و جوانان ایران اما دیروز شنبه از “تلاش” خود برای حضور زنان در بازی مهرماه خبر داد و با قطعیت از آن سخن نگفت. مسعود سلطانی‌فر همچنین تأکید کرد که زنان “فعلا” فقط قرار است در بازی‌های ملی به ورزشگاه‌ها بروند.

سلطانی‌فر گفت: «تلاش می‌کنیم که این هماهنگی را به وجود بیاوریم تا زنان در بازی‌های ملی به ورزشگاه بروند. ممکن است در دیدارهای باشگاهی کمی فضا نامناسب باشد. ما هم تأیید می‌کنیم و فعلا تصمیمی در این رابطه نداریم. فعلا تنها دیدارهای ملی را بررسی می‌کنیم، آن هم برای برخی رشته‌ها مشکلی نداریم. در حال حاضر درباره مسابقات داخل سالنی مثل والیبال، تقریبا بحث ورود بانوان در حال اجرا شدن است.»

وزیر ورزش و جوانان ایران ضمن رد تهدید فیفا به “تعلیق” فدراسیون فوتبال ایران، تصریح کرد: «در دیدارهایی که به صورت جداگانه با آقای اینفانتینو داشتم و آقای رئیس جمهوری جداگانه داشتند، ایشان این تقاضا را مطرح کردند. ما هم همین بحث را گفتیم که داریم هماهنگی لازم را انجام می‌دهیم تا شرایط حضور بانوان را فراهم نماییم. ما برای حضور بانوان‌مان ورودی جدا، معبر جدا، مکان جدا، سرویس و خدمات جدا و همه این موارد را در استادیوم‌های‌مان پیش‌‌بینی می‌کنیم. الان در سینماها خانم‌ها و آقایان می‌روند کنار هم می‌نشینند و کسی مانع‌شان نمی‌شود. در استادیوم‌ها اما می‌گوییم معبر جدا، ورودی جدا، مکان جدا، سرویس و خدمات جدا، انتظامات جدا در یک گوشه استادیوم مشخص می‌کنیم، اینها هم می‌روند می‌نشینند.»

سلطافی‌فر ضمن انتقاد از ممنوعیت حضور زنان در ورزشگاه‌ها گفت: «این چه چیزی است که ما جلوی آن را می‌گیریم و برای نظام جمهوری اسلامی هزینه‌ای ایجاد می‌کنیم به‌عنوان تنها کشوری که در دنیا به خانم‌ها اجازه حضور در استادیوم‌هایش را نمی‌دهد. من که سراغ ندارم دیگر کشوری به غیر از ما باقی مانده باشد.»

پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ حضور زنان در ورزشگاه‌ها به شدت محدود و در مواردی مثل بازی فوتبال به کلی ممنوع شد. از آن پس اجازه ورود به ورزشگاه‌ها و تماشای بازی‌ها از نزدیک به یکی از مطالبات اصلی فعالان حقوق زنان و کنشگران جامعه مدنی بدل شد و یک فیلم سینمایی به نام “آفساید” به کارگردانی جعفر پناهی به آن اختصاص یافت. اما تلاش‌ها برای تحقق این خواسته تاکنون بی‌نتیجه مانده است.

محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور پیشین ایران، این موضوع را در دستور کار دولت خود قرار داد، اما به دلیل واکنش‌های منفی گسترده‌ای که میان روحانیون و مراجع سنتی شیعه برانگیخت، به سرانجامی نرسید. پس از آن دولت حسن روحانی نیز تلاش کرد تا شرایط حضور زنان در ورزشگاه‌ها را فراهم آورد، اما این بار نیز مخالفت تندروها این تلاش‌ها را به شکست کشاند.

تلاش برای رفع ممنوعیت حضور تماشاگران زن در استادیوم‌های ورزشی از سال‌ها پیش آغاز شده و کارزارهای مختلف و گاه پردامنه‌ای هم در این رابطه جریان داشته است. ممنوعیت حضور زنان در ورزشگاه‌ها در عین حال با انتقادهای بین‌المللی نیز مواجه بوده است.

ادامه اظهار نظرهای متناقض مقامات قضایی، ۲۰۰ روز پس از مرگ مشکوک زهرا نویدپور

 خبرگزاری هرانا – دویست روز پس از مرگ مشکوک زهرا نویدپور، زن جوانی که مدعی شده بود مورد تجاوز سلمان خدادادی، نماینده و رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس قرار گرفته است، مقامات مسئول کماکان به تناقض گویی های خود ادامه می دهند. تنها چند روز پس از مرگ مشکوک خانم نویدپور مقامات قضایی محلی مرگ او را حاصل خودکشی با قرض برنج اعلام کرده بودند، مدتی بعد مقامات و رسانه های محلی نزدیک به نماینده مجلس مدعی شدند خانم نویدپور به قتل رسیده است، تناقضات خبری از دستگیری یک تا سه نفر به ظن قتل خبر می داد تا اینکه مقامات محلی مجددا مدعی شدند برادر خانم نوید پور متهم قتل ناموسی خواهر خود است و اکنون دربند است، مادر خانواده نویدپور در همین رابطه با انتشار ویدیویی گفت که “میخواهند با اخذ اعترافات اجباری تحت فشار از پسرش، قتل “زهرا” را به گردن او بیاندازند”. مدتی از این حوادث نگذشته بود که در هفته اخیر دادستان ملکان در اظهار نظر جدیدی مدعی شد هنوز علت و نحوه جان باختن خانم نویدپور مشخص نشده است. اظهار نظرهای متفاوت مقامات محلی شائبه تحریف واقعیات در پرونده مرگ مشکوک زهرا نویدپور را بیش از پیش تقویت می کند.


به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دادستان ملکان روز ۸ مرداد در گفتگو با پایگاه خبری اخبار ملکان، مدعی شد که علت اصلی مرگ زهرا نویدپور تاکنون مشخص نشده است.


در حالی مهدی علیمرادی، دادستان ملکان در گفتگوی ۸ مرداد خود، دیگران را بابت اظهارات متناقض و غیرموثق سرزنش کرد که خود این مقام قضایی پیشتر بارها اظهار نظر خود را در این خصوص تغییر داده است. او اواخر سال گذشته گفته بود که برادر زهرا نویدپور به اتهام “قتل ناموسی” خواهر خود در بازداشت است. بازداشت این فرد در حالی ادامه دارد که پیشتر شائبه قتل زهرا نویدپور در بررسی‌های اولیه توسط دادستانی رد شده و دلیل مرگ او “خودکشی” اعلام شده بود. رسانه‌های محلی نیز با استناد به این اظهارنظرها از خودکشی وی با قرص برنج خبر داده بودند.

با این حال رسانه های محلی نزدیک به سلمان خدادادی، در اقدامی که به نظر هماهنگ و یکپارچه می آید با هدف تبرئه سلمان خدادادی که با شکایت خانم نویدپور در دادگاه نیز به اتهام رابطه نامشروع محکوم شده است با انتشار محتواهایی خانم نویدپور را به عنوان فردی شهره به روابط جنسی خارج از ازدواج معرفی کرده و مدعی شده بودند وی بارها به همین دلیل از محل کارش اخراج شده است. این ادعا که در هیچ مرحله ای حتی در دادگاه نیز مطرح نشده بود و پس از مرگ خانم نویدپور درحالی مطرح شده که وی دیگر در قید حیات نبوده و امکان دفاع از خود را نداشته است.


مادر زهرا نویدپور در فروردین ماه سال جاری با انتشار ویدئویی ضمن دادخواهی از مردم و رئیس قوه قضاییه گفته بود که خانواده اش تحت فشارهای امنیتی و قضایی قرار گرفته و پسرش نیز تحت فشار برای “به گردن گرفتن” قتل خواهرش -زهرا نویدپور- است.

وی در این ویدئو با اشاره به اینکه پس از طرح شکایت در تهران ماموران آگاهی به منزل وی آمده و او را تهدید کرده‌اند گفته بود: “من مادر زهرا نویدپور هستم. چهار ماه است فرزندم را از دست داده‌ام. فرزندم را از دستم گرفتند. حالا مامورین حاج سلمان (خدادادی) و آگاهی تهدید می‌کنند و نمی‌گذارند دردم را بگویم. قسمتان می‌دهم به هرکسی که به آن اعتقاد دارید به داد من برسید. پسرم را زندانی کرده‌اند. خودم و دخترم را هم بازداشت کرده بودند و نهایتا آزاد کردند ولی پسرم هنوز در زندان است. گناه ما چیست؟ به اجبار به ما می گویند باید یکی از شما به گردن بگیرید و تا زمانی که گردن نگرفته‌اید دست از سرتان بر نمی‌داریم. ای ملت ایران شما را قسم می‌دهم به اعتقادتان به ما کمک کنید. آقای رئیسی؛ خواهش می‌کنم به درد و گرفتاری ما برسید. اینجا ما را له می‌کنند. من از خانواده شهدا هستم. کسی به درد من نمی‌رسد. نه عریضه نویس‌ها برایم می‌نویسند. نه وکلا به حرفم گوش می‌دهند. یک روز رفته بود تهران برای طرح شکایت. صبحش ماموران آگاهی به منزل ما ریختند و گفتند با اجازه چه کسی و چرا رفته بودید؟ نه افراد سلمان خدادادی راحتمان می‌گذارند و نه ماموران اطلاعات. شما را قسم می‌دهم رسیدگی کنید و به درد ما برسید”.


گفتنی است در چنین وضعیتی رسانه های مستقل که اخبار محلی منطقه ملکان را پوشش می‌دهند نیز تحت فشارهای امنیتی قرار گرفته اند. در همین رابطه مهدی کوخیان، فعال مدنی و مدیر کانال تلگرامی “شهر خبر ملکان” بزرگترین کانال خری مستقل شهر ملکان نیز روز دوشنبه ۱۹ فروردین ماه سال جاری بازداشت شد. بسیاری بازداشت وی را مرتبط با اعمال نفوذ سلمان خدادادی به هدف تاثیر گذاشتن بر جریان خبررسانی پیرامون ماجرای پرونده خانم نویدپور می دانند. وی هم اکنون نیز علیرغم وضعیت نامناسب جسمی و نیاز به درمان، بدون رسیدگی پزشکی در زندان مراغه به سر می برد.


لازم به بادآوری است هرانا برای نخستین بار در خردادماه سال ۹۷ از ادعای زنی پرده برداشت که مدعی بود مورد تجاوز و سوءاستفاده نماینده پرنفوذ مجلس از ملکان قرار گرفته است. این خبرگزاری در تیرماه سال ۹۷ در قالب یک فایل صوتی به نشر عمومی برش‌هایی از فایل گفتگوی این نماینده مجلس با قربانی تجاوز جنسی مبادرت کرد.

پیکر زهرا نویدپور، دختری که نماینده مجلس ملکان را به تجاوز جنسی متهم کرده بود و در میانه یک روند حقوقی قرار داشت روز یکشنبه ۱۶ دی ماه در منزل مادری خود در شهر ملکان پیدا شد. او که پیش از مرگ طی نامه ای قاضی رسیدگی کننده به شکایتش را از وجود تهدیدات از جانب نماینده بانفوذ مجلس مطلع کرده بود، تلاش فراوانی برای اثبات اینکه مورد تجاوز و سواستفاده جنسی سلمان خدادادی قرار گرفته بود به خرج داد.


پس از مرگ مشکوک زهرا نویدپور، قضات شعبه پنجم دادگاه کیفری یک استان تهران سلمان خدادادی را از تجاوز مبرا دانسته و اتهام وی را به رابطه نامشروع دون زنا تقلیل دادند و بر همین اساس حکم ۲ سال انفصال از خدمت، ۲ سال تبعید و تحمل ۹۹ ضربه شلاق را علیه رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس صادر کردند

۱۳۹۸ مرداد ۹, چهارشنبه

فیلم؛ حمله یک فاطی کماندو به همجنسگرایان

 به گزارش رسانه های انگلیسی، زن مسلمانی که در جریان راهپیمایی همجنسگرایان در شرق لندن، به یک زن همجنسگرا حمله کرد، بازداشت شد.

هنگام راهپیمایی زنان و مردان همجنسگرا در شرق لندن، یک زن مسلمان در حالی که حجاب اسلامی و پوشیه بر صورت داشت، اقدام یک زن همجنسگرا را که پرچم ویژه همجنسگرایان را بر دوش داشت، نفرت انگیز نامید و گفت: شرم بر شما باد! خداوند ، آدم و حوا را آفریده است نه دو مرد….

طرح سرکوبگرانه؛ آغاز ارشاد بدحجابان در مترو

 مدیرعامل شرکت بهره‌برداری مترو تهران و حومه در گفتگو با فارس، درباره برخورد ماموران مترو با بدحجابی و بی‌حجابی همچنین ناهنجاری‌های اخلاقی اظهار داشت: همکاران ما در این زمینه برنامه ریزی‌های لازم را انجام دادند و ارشاد بدحجابان و بی‌حجابان در مترو انجام می‌گیرد.

وی با اشاره به اینکه رعایت حجاب اسلامی در مترو الزامی است و ارتباطی به واگن یا ایستگاه ندارد، گفت: اطلاعیه‌ای در این زمینه تهیه کرده و رهنمود‌های لازم درمورد حجاب اسلامی را در همه خطوط و واگن‌های مترو انجام می‌دهیم؛ لذا برنامه‌ها در این زمینه آغاز شده است.


مدیرعامل شرکت بهره‌برداری مترو تهران و حومه، گفت: در آینده‌ای نزدیک شاهد بهتر شدن روند حجاب در مترو خواهیم بود که البته فعالیت ماموران مترو ارشادی است و در راستای همکاری با پلیس انجام می‌گیرد.


وی تصریح کرد: تا قبل از ماه محرم تغییراتی را از لحاظ بهبود وضعیت حجاب در مترو شاهد خواهیم بود و ماموران پلیس زن مترو همچون سطح جامعه اقدامات لازم را برای ارشاد بدحجابان و بی‌حجابان انجام می‌دهند، ولی باید توجه داشت که شرایط در زیر زمین با روی زمین کمی متفاوت است و ما آهسته و پیوسته در این زمینه گام‌های لازم را برداشته‌ایم.

۱۳۹۸ مرداد ۸, سه‌شنبه

بازداشت زنجیر‌ه‌ای فعالان حقوق زن در ایران

 


اسرین درکاله، از فعالان حقوق زنان توسط وزارت اطلاعات بازداشت شد. مادر او به دویچه‌وله می‌گوید علت بازداشت دخترش روشن نیست. اسرین درکاله از اعضای انجمن “ندای زنان ایران” است که مبارزه مدنی مستقل دارد.

اسرین درکاله، فعال حقوق زنان و از اعضای “ندای زنان ایران” یکشنبه ششم مرداد (۲۸ ژوئيه) در منزل شخصی خود توسط مأموران وزارت اطلاعات بازداشت شد.

مادر اسرین درکاله ظهر روز دوشنبه به دویچه‌وله فارسی گفت که برای دیدن دخترش چهار صبح از قزوین به سمت تهران حرکت کرده تا پیش‌از ظهر دخترش را در زندان ملاقات کند اما او را پشت درهای بسته زندان نگه داشتند و او نتوانسته خبری از دخترش بگیرد. مأموران وزارت اطلاعات هیچ توضیحی در مورد علت بازداشت اسرین درکله نداده‌ا‌‌ند.

فعالان حقوق بشر می‌گویند او همراه دو تن دیگر از اعضای انجمن “ندای زنان ایران” به نام‌های مریم محمدی و نرگس خرمی به دادسرای اوین احضار شده بود. انجمن “ندای زنان ایران” شبکه‌ای از فعالان حقوق زن در ایران است که تلاش می‌کنند رنج‌ها، ناکامی‌ها و موفقیت‌های زنان را در جامعه ایران بازتاب دهند.

اسرین درکاله که حال پشت میله‌های زندان اوین است، همراه مریم محمدی در مراسمی که انجمن “ندای زنان ایران” به مناسبت روز جهانی زن در تهران برگزارکرد، درباره “زنان نیروی اصلی اعتراض” و “چهل سالگی جنبش زنان” سخنرانی کرده بود.

مادر اسرین درکاله که ساعت‌ها در گرمای طاقت‌فرسای تابستان تهران پشت در زندان ایستاده به دویچه‌‌وله می‌گوید: «دخترم هیچ‌کار خلافی نکرده است. من امید داشتم که او با پرداخت وثیقه آزاد شود ولی حالا به من گفتند که خودمان با شما تماس می‌گیریم.»

اسرین درکاله یکی از چندین عضو “ندای زنان ایران” است که در ما‌ه‌های اخیر پشت میله‌های زندان افتاده است. مأموران وزارت اطلاعات دوشنبه ۱۷ تیرماه مریم محمدی را در خانهاش بازداشت کردند. او دو هفته بعد با قرار وثیقه آزاد شد. پیش از او دو عضو دیگر “ندای زنان ایران” به نام‌های اکرم نصیریان و ناهید شقاقی هم مدتی بازداشت و سپس با سپردن وثیقه، به صورت موقت آزاد شدند.

شعله ‌پاکروان موسس بنیادی در مخلفت با اعدام به نام “بنیاد ریحان” به دویچه‌وله می‌گوید: «من تعداد زیادی از اعضای این انجمن را از تهران می‌شناسم و از فعالیت‌هایی که دارند مطلع هستم. چندی پیش به آنها پیشنهاد کردم که می‌توانم با آنها همکاری کنم، ولی به من گفتند که نمی‌خواهند با خارج از کشور همکاری داشته باشند و هدفشان مبارزه مدنی مستقل در داخل ایران است. جای تأسف است که در مورد بازداشت اعضای این انجمن که زحمات بسیاری برای زنان کشیده‌اند، اطلاع‌رسانی نمی‌شود»

شعله پاکروان مادر ریحانه جباری است که در یک پرونده جنجالی به قصاص محکوم و سپس اعدام شد. او که حال ساکن برلین است، می‌‌گوید: «ندای زنان ایران در زمینه تمام مسائلی به نوعی به دغدغه زنان ایرانی فعالیت دارد؛ مثلأ در زمینه سوادآموزی به کودکان کار. مریم محمدی که دو هفته پیش بازداشت و بعد با قید وثیقه آزاد شد، مدتی به کودکان کار که در مزارع پنبه با دستمزد بسیار کم به بیگاری کشیده می‌شدند و نمی‌توانستند به مدرسه بروند، درس می‌داد.» .

استان علم الهدی رتبه اول طلاق را در ایران دارد

 سرپرست معاونت فرهنگی و امور جوانان اداره کل ورزش و جوانان خراسان رضوی اعلام کرده این استان در مقایسه با سال ۹۶−۹۷ رتبه نخست طلاق در کشور را در اختیار دارد.

به گفته حسن عزیزی میزان ازدواج در این استان کاهش یافته و سایت‌های همسریابی به “یکی از آسیب‌های موجود” در خراسان رضوی تبدیل شده است.


دبیر “کارگروه ملی کنترل و کاهش طلاق ” بهمن‌ماه سال گذشته گفته بود خراسان رضوی در وضعیت “بحرانی” طلاق قرار دارد.


طبق آمار‌های رسمی استان‌های تهران، خراسان رضوی، اصفهان، فارس، آذربایجان شرقی، مازندران، گیلان، اهواز و آذربایجان غربی درای بیشترین آمار ثبت شده طلاق در سال ۹۷ بوده‌اند.

بازداشت 70 زن دوچرخه سوار در تهران

 سخنگوی قوه قضاییه در پاسخ به سوالی در رابطه با بازداشت حدود 70 نفر بانوی دوچرخه سوار حوالی میدان ولیعصر گفت: ما به موضوع دوچرخه سواری اصلا کار نداریم. آنچه برای ما اهمیت دارد اجرای قانون و مقررات و پاسداری از عفاف و حجاب در جامعه است. عفاف و حجاب مبنای شرعی دارد و عدم رعایت آن در قانون جرم شمرده شده است.


وی افزود: با این مصادیق کاری نداریم. اگر اقدامی توام با وصف مجرمانه باشد با آن برخورد می کنیم و اگر فاقد وصف مجرمانه باشد کسی تحت تقیب قرار نخواهد گرفت. ملاک ما اصلا دوچرخه سواری نیست ملاک قانون و مقررات شرعی و رعایت عفاف و حجاب است.


ابهام‌های تازه در ماجرای ربوده‌شدن لیدا کاوه


روزنامه دولتی ایران در شماره دوشنبه‌ ۱۰ تیرماه به ‌نقل ‌از لیدا کاوه، زن جوان دوچرخه سواری که به مدت یک هفته‌ ناپدید شده بود، نوشت گروهی او را ربوده بودند تا قلب او را به کس دیگری پیوند بزنند. این در حالیست که سرکرده نیروی انتظامی تهران پیش تر گفته بود: بحث ربایش مطرح نیست.


خبر ناپدید شدن لیدا کاوه که دوچرخه‌سوار حرفه‌ای است، در شبکه‌های اجتماعی منتشر و گمانه‌زنی‌های مختلفی در مورد علل این واقعه و سرنوشت او مطرح شد.


روزنامه ایران در گزارش خود درباره این پرونده به‌ نقل از خواهر لیدا کاوه نوشت او عصر جمعه، ۳۱ خرداد، برای خرید به مجتمع تجاری میلادنور در شهرک غرب تهران رفته ‌بود، که ناپدید می‌شود.


تصاویر دوربین‌های مداربسته در منطقه نشان داده‌اند که لیدا کاوه پیاده به میدان صنعت در شهرک غرب رفته است اما تصویری از سوارشدن او در خودرو یا درگیری و آزار در دست نیست. سرانجام ساعت ۱۷:۳۰ شنبه ۸ تیرماه زن جوانی، تلفنی به پلیس ۱۱۰ خبر می‌دهد که در پارکی در نزدیکی بلوار «مرزداران» زن جوان نیمه‌جانی به ‌سختی از او خواسته با پلیس تماس بگیرد. پلیس لیدا کاوه را شناسایی کرده و او را به بیمارستان آتیه در شهرک غرب منتقل می‌کند.


لیداکاوه پس از بهبود شرایط جسمی خود گفته در راه بازگشت به خانه، در میدان صنعت سوار پرایدی می‌شود و سرنشینان پس‌ از سوار شدن، سرش را زیر صندلی عقب برده و او را به سکوت وامی‌دارند. کاوه می‌گوید در میانه ‌راه بی‌هوش می‌شود و وقتی چشم باز می‌کند درون خانه‌ای بوده است. به گفته این دختر جوان به او در چند روز اول دارو تزریق می‌کردند و او نیم‌هوشیار بوده است.





او افزود: ‌«پس ‌از چند روز گفتند می‌خواهند قلب مرا به شخص دیگری پیوند بزنند. در همان خانه آزمایش‌های لازم برای پیوند قلب را از من گرفتند. اما بعد از چندروز گفتند که قلب برای پیوند به‌ کسی‌ که در نظر داشته‌اند به ‌درد نمی‌خورد و پس‌از این‌که داروهای زیادی به من زدند، دوباره مرا سوار خودرو کردند.»


به نوشته روزنامه ایران بررسی‌های پلیس برای اثبات درستی حرف‌های لیدا کاوه و دست‌گیری آدم‌ربایان احتمالی ادامه دارد.


فرمانده پلیس پایتخت: بحث ربایش مطرح نیست


به گزارش رادیو آلمان، پیش از انتشار گزارش روزنامه ایران سردار حسین رحیمی فرمانده پلیس پایتخت در جمع خبرنگاران و در پاسخ به ماجرایی که برای خانم کاوه روی داده بود، گفت که “بحث ربایش مطرح نیست”.


سردار رحیمی درباره ماجرای مفقود شدن لیدا کاوه افزود که «خوشبختانه این خانم مشکل خاصی ندارد و اطلاعات تکمیلی در پرونده این خانم اعلام می‌شود.»


رحیمی ضمن تشریح نحوه پیداشدن خانم کاوه، به شرا یط روحی او اشاره کرد که سبب انتقالش به بیمارستان شده ولی “پزشکان با معاینات انجام شده اعلام کردند مشکلی در این زمینه وجود ندارد.” او در ادامه از حضور خانم کاوه در پلیس آگاهی خبر داد ” تا بررسی‌ها و تحقیقات بیشتر درباره چرایی مفقودی‌اش انجام شود اما تاکنون کسی در این زمینه دستگیر نشده است.”

۱۳۹۸ مرداد ۷, دوشنبه

ازدواج اجباری سه خواهر را از ایران فراری داد

 فیلمی از 3 خواهر ایرانی که مدعی هستند که از بندر چابهار ایران به خاطر ترس از کشته شدن به دست دایی شان به پاکستان گریخته اند باعث شده تا رسانه های خارجی و عربی آن را مورد توجه خود قرار دهند.

این 3 خواهر مدعی شدند که دایی‌ شان سرپرست آنها است به خاطر قبول نکردن ازدواج اجباری با یک فرد معتاد آنها را تهدید به قتل کرده است.


دایی ام می خواهد ما را بکشد!

بنابه اداعای این دختران دایی شان پس از مخالفت سمیره با این ازدواج به دلیل اعتیاد خواستگار مذکور، خواهران را تهدید به قتل کرده است.روزنامه ایندیپندنت اردو و عرب نیوز با انتشار یک مصاحبه اختصاصی با سمیره، رشیده و حافظه در مقر سازمان پناهگاه سریم برنی خبر فرار این خواهران به پاکستان را در صفحه اول خود منتشر کرد.بنا به اداعای منتشر شده از این دختران ، سمیره پنج ساله بود که والدینش از هم جدا شدند و مادرش مجبور به سکونت با برادرش در بندر چابهار شد. سمیره که اکنون ۳۴ سال دارد خاطرات تلخی از دهه‌ها آزار فیزیکی و روحی و روانی بیان می‌کند که او و خواهرانش به همراه مادر و برادر کوچکترش به صورت دائمی توسط دایی اش مورد ضرب و شتم و تحقیر قرار می‌گرفتند.این دختر ادعا کرده است که دو سال پیش برادر ۱۹ ساله آنها از خانه فرار کرد و تاکنون اثر و نشانی از او پیدا نشده است. سال گذشته که دایی آنها قصد داشت تا سمیره را به اجبار به ازدواج یک مرد معتاد درآورد و در مقابل مخالفت سمیره، آنها را تهدید به قتل کرد، سمیره می‌دانست که وقت رفتن برای او و خواهرانش فرا رسیده است.


این دختر ادعا کرده است که مقاومت من می‌توانست همه ما را به کشتن دهد. من و رشیده در یک شرکت بسته بندی ماهی کار گرفتیم و در چهار ماه پولی که نیاز داشتیم را جمع کردیم. اواخر سال گذشته به جای رفتن به محل کار، خواهران با پای پیاده و اتوبوس از کویر و کوه عبور کردیم و پس از طی مسافت ۲۴۰۰ کیلومتری خود را به مرز عراق می‌رسانند ولی توسط ماموران دستگیر شدیم. چاره‌ای جز بازگشت به خانه دایی نداشتند اما وضعیت بدتر از قبل نیز شد و ضرب و شتم و شکنجه شدت یافت.چاره‌ای جز تلاش دوباره برای فرار نداشتند. خرداد ماه گذشته بار دیگر این 3 خواهر سوار اتوبوسی می‌شوند و این‌بار در جهت مخالف، به ایالت پنجگور پاکستان می‌روند.


این دختران مدعی شدند که در مرز جیوانی، مردی که به همراه خانواده‌اش سفر می‌کرد در ازای دریافت ۵۰ دلار به آنها کمک کرد و به عنوان اعضای خانواده خود آنها را از مرز عبور داد.این روزنامه در گزارش خود مدعی شده است که یک مقام رسمی در سفارت ایران در کراچی تایید کرد که با دختران در ارتباط است ولی جزئیاتی مبنی بر زمان و چگونگی بازگرداندن آنها به ایران نداد.بر اساس قوانین پاکستان، این پناهگاه، وضعیت غیرقانونی خواهران ایرانی را به دادگاه عالی گزارش کرده و دادگاه در تاریخ ۱۸ ماه مارس وضعیت آنها را به دولت ایران اطلاع و دستور بازگشت آنها را صادر کرده ولی تا زمان استرداد آنها به ایران سمیره، رشیده و حافظه اجازه اقامت در این پناهگاه را خواهند داشت.سمیره مدعی شده است که دایی ما آنقدر بی‌رحم است که یکبار مادر خودش، یعنی مادربزرگ ما را آنقدر زد تا چشمش آسیب دید. این جای زخم من است [بازوی دستش را نشان می‌دهد]. زخم‌های بدن من خوب می‌شوند ولی از قلبم هنوز خون می‌چکد. ما هر جای دنیا که بشود زندگی کرد، می‌رویم ولی دوباره به ایران برنمی‌گردیم تا با مرگ و شکنجه روبرو شویم. او با گریه می‌گوید که نگران مادرش است.

۱۳۹۸ مرداد ۶, یکشنبه

ناجا: با سلبریتی‌ های بدحجاب برخورد می‌ شود

 فرمانده انتظامی پایتخت با تأکید بر لزوم رعایت حجاب از سوی چهره‌های مشهور گفته با هنرمندان، ورزشکاران و افراد مشهور که تصاویر بی‌حجاب یا “بدحجاب” خود را منتشر می‌کنند برخورد خواهد شد.

وی گفته پلیس تا کنون شماری از این افراد را “که در بین آنان هم هنرمند بودند و هم مسئول، دعوت کرده و به آنها تذکر داده است.”


این مقام انتظامی از این افراد مشهور نام نبرده است.

چرا نه به اعدام! رو به رشد است؟ (بخش۱)

 در ماه‌های اخیر اعدام یک بار دیگر به یکی از مهم‌ترین مسائل افکار عمومی در ایران بدل شد. پیش از آن که هشتگ #مهسا_امینی پربسامدترین موضوع در ...